Flow en Philip Glass. Hoe muziek helpt om in flow te komen

Flow en muziek gaat samen. Muziek gaat direct naar binnen.

Flow en Philip Glass gaan voor mij al enige tijd logisch samen. Het was zo vanzelfsprekend dat het niet in mij opkwam dat het voor anderen niet zo zou zijn. Totdat iemand zei: “luister jij naar die zenuwmuziek?” Dat deed zeer.

De connectie. Openheid en beweging

Zo rond 1983 kocht ik Glassworks en bij het gedeelte ‘islands’ overkwam mij voor de eerste keer het intense gevoel van verbonden zijn. Het geluksgevoel zonder tijd en plaats. Wat bij mij exact zo gebeurt in de natuur, met de muziek van John Rutter en bijvoorbeeld bij de schilderijen van Piet Mondriaan. Het is een alom ervaring van verbonden zijn. Later kwamen daar ook de beelden bij van de bouwstenen van ons universum op het gebied van de snel bewegende kleinste deeltjes. De essentie van energie waaruit alles is opgebouwd    

zijn muziek geeft een gevoel van geluk

Repeterende muziek

Flow en Philip Glass heeft voor mij te maken met een beweging van een voortgaand ritmisch stemmenweefsel die direct openheid en geluk oproept. Ik noem dat voor mijzelf Flow.

Zenuwmuziek, zo wordt het ook ervaren. Eentonigheid zonder verandering. Aan de oppervlakte kan het misschien zo klinken echter dan luister je niet. Minimalistisch is het zeker. Tegelijkertijd heeft zijn muziek meerdere dimensies, is geraffineerd en verrassend. Luister bij het verder lezen ondertussen naar de piano etudes gespeeld door Maki Namekawa.  

Flow en Philip Glass. De ondergrondse rivier

In de documentaire ‘ A portrait of Philip in Twelve Parts’ staat de componist in de keuken van zijn buitenhuis pizza te maken. Om hem heen fladdert zijn gezin en gasten. Een interviewer is er ook en staat bij hem in de keuken. Tijdens het bakken van wat ingrediënten in een pannetje wordt hem gevraagd hoe inspiratie bij hem werkt. Hij omschrijft prachtig het met een begrijpelijke metafoor:

” i think of it as one of those rivers running underground. And you don’t know where it is. But you know that it is running.. There’s a river under the ground and you don’t know exactly where it is, but it’s there. If you try to find it, you might not. “

flow en Philip Glass zijn voor mij synoniem. Muziek die je brengt bij jouw essentie

Inspiratie 

Inspiratie komt juist als je niet op zoek bent. Het bereikt je op het moment dat je aan-gesloten bent op die ondergrondse rivier. Dit kun je bijvoorbeeld vinden in de kunst, meditatie en in de natuur. Daarbij ben je uit het logische denken en in een toestand van zijn. Dat is flow. En dat is het moment dat de inspiratie, die er altijd is, kan worden herkend. 

Vier wegen

In zijn autobiografie ‘ Words without music’  is te lezen dat Philip Glass bijna 60 jaar vier tradities bestudeert heeft. Hatha Yoga, Tibetaans Mahayana Boeddhisme, Taoïstische Qi Gong en Tai Chi. Hij omschrijft deze beoefening en de meditatie als een duidelijke link met zijn werk. Philip heeft gecomponeerd en gespeeld met Ravi Shankar en Indiase invloeden zijn in zijn muziek herkenbaar.  

Flow en Philip Glass

Manieren om in flow te komen zijn verschillend. Zoveel mensen, zoveel ervaringen. Misschien kende je deze muziek al. De mooiste manier om te ontdekken is te luisteren en op te merken wat er met je gebeurt. Is er irritatie om eentonigheid, kijk dan of je op een ander niveau kunt luisteren. Zo niet, zoek andere muziek op. 

Website van Philip Glass